2005 Senatosu Onay duruşmasında ABD Yüksek Mahkemesi Baş Adaleti John G. Roberts Jr. ünlü Amerika'nın ulusal eğlencesi, anayasal düzenimizdeki yargı rolü hakkındaki görüşünü tanımlamada: “Hakimler hakemler gibidir. Hakemler kuralları uygularlar. Bir hakem ve bir hakimin rolü kritiktir. Herkesin kurallara göre oynadığından emin olurlar.
Keşke!
Ne yazık ki, Roberts'ın Yüksek Mahkemedeki gerçek kariyeri, yüce “hakem” ilanının kapsamlı bir reddedilmesi oldu. Diğer tüm endişeleri yücelterken, Yüksek Mahkemenin kurumsal bütünlüğü konusundaki kişisel anlayışı ve tüm yargıyı genişleterek, Roberts, mahkemeleri devretmek için ironik bir şekilde herkesten daha fazlasını yaptı. Başkan Trump'ın haydut bir alt mahkeme hakimine itiraz etme çağrısının son zamanlarda çılgınca eleştirisi sadece son örnek. Mahkemenin kendi iyiliği için, bu politik olarak gergin zamanlarda, Roberts derhal rotayı değiştirmelidir.
Roberts ilk olarak 2012 Obamacare davasında NFIB vs. Sebelius'ta elini gösterdi. Olduğu gibi Başlangıçta bildirildi CBS News 'Jan Crawford tarafından kararın hemen ardından ve daha sonra rapor edilmiş Daha sonraki yıllarda, CNN'den Joan Biskupic gibi diğer mahkeme gözlemcileri tarafından, Roberts başlangıçta sağlık yasasının bireysel görevinin anayasaya karşı en tartışmalı özelliği-en tartışmalı özelliği.
Ancak mahkemenin müzakereleri sırasında bir noktada Roberts fikrini değiştirdi. Karar vererek mahkemenin muhafazakar bloğuna kemik atabileceğine karar verdi. aykırı Yasanın taslağı ve Obama yönetiminin anayasal temeli olarak gösterdiği Ticaret Maddesi gerekçesiyle ilgili görev. Ancak Roberts, mahkemenin liberal bloğuna daha da büyük bir kemik attı ve tek taraflı olarak tüzüğü, yetkiyi “vergi” olarak yorumlamak için – Obama'nın kendisinin defalarca şüpheci bir halka olmadığını söylediği bir “vergi” olarak yorumlamayı seçti. Obama'nın imzalı iç başarısı bu şekilde onaylandı.
Yasal “toplar ve grevler” olarak adlandırılan adli bir “hakem” böyle görünmüyor. Daha da kötüsü, Roberts'ın flip zamanlaması Obama'nın ile çakıştı Bahar 2012 Gül Bahçe KonuşmasıYüksek Mahkemenin sağlık yasasını “benzeri görülmemiş” veya “olağanüstü” olarak geçersiz kılma olasılığını gülünç bir şekilde tanımladı. Baş Adalet, yüksek mahkemenin “kurumsal bütünlüğünü” zorunlu bir başkan karşısında sürdürmeye çalışacak şekilde tarihsel olarak önemli bir davada oylarını uygun şekilde değiştirdi mi? Kesinlikle öyle görünüyor.
Sebelius kararından bu yana geçen yıllarda, yüksek profilli bir davada Roberts kararının sadece mahkemenin “her iki tarafını” ve daha geniş Amerikan halkının her iki tarafını da mutlu etmek için beceriksiz bir girişim olarak yorumlanabilecek herhangi bir ek örnek verilmiştir. Dobbs vs. Jackson Kadın Sağlığı Örgütü'nün kürtaj davasında, ROE ve 1973 tarihli Wade kararını merhametle bozan Roberts, Samuel Alito tarafından yazılmış çoğunluk görüşüne katılmayı reddetti ve ayrı ayrı yazmayı seçti. Bu klasik bir Roberts hareketiydi: Mahkemenin Mississippi'nin 15 haftalık kürtaj yasağı yasağını Roe'yi devirmeden destekleyebileceğini savundu.
Roberts'ın dobbs dublör, entelektüel sahtekârlık noktasına yasal olarak tutarsızdı, ancak Roberts'ın Yüksek Mahkeme Şefi adaletinin – bir şekilde “yıpranmanın üstesinden gelmeye” ve mahkemenin gemisini koruyan bir şekilde yönlendirmesi gereken bir hukukçunun rolü için politik olarak uyguntu. Ama bir kez daha: Bu kesinlikle yasal “toplar ve grevler” olarak adlandırılan bir yargı “hakem” gibi görünmüyor.
Roberts ' Bu hafta sivri eleştiri Trump'ın geçen hafta sonu, bir Venezüella çetesiyle ilişkilendirildiği iddia edilen bireyleri sınır dışı eden havalandırma uçuşlarının, yargıçın bütünlüğü olduğuna inandığı-jambon eli ve kendini saldırgan bir modada-önceliklendirme tarihine uygun olduğuna karar veren Yargıç James Boasberg'in itiraz etme çağrısından. Ancak bu skorda, Roberts yanlış.
Yargı suçlaması, 1800'lerin başında Jefferson başkanlığına kadar uzanan haydut yargı davranışları için köklü bir çözümdür. Açıkça karşılandı Anayasal metnin III. Maddesifederal yargıçların sadece “iyi davranış sırasında” oturacağını belirtir – tarihsel olarak, kararların özü ile ilgili olmayan, cumhurbaşkanlığı suçlaması için “yüksek suçlar ve kabahatler” maddesi ile anlaşılmıştır, çünkü temyizler kararlara katılmamanın yolu olarak kabul edilir.
İşaretleme burada, orada ve her yerde temelde politik bir yargı: uygun, Alexander Hamilton yazdı Federalist No. 65“Bazı kamu güvenlerinin kötüye kullanılması veya ihlali” olduğu yerlerde. Bu yasal olarak haklı bir standart değil – ihtiyatlılığı ve ayırt etmesi gereken politikacıların Bailiwick'i.
Roberts'ın en son patlaması, Boasberg'in Trump'la ayrılmasının özel yasal bağlamı göz önüne alındığında daha da saçma. Bu durumda Boasberg, cumhurbaşkanının ülkenin göçmenlik yasalarını uygulama yeteneğine karşı karar verdi. Ancak anayasa hukukunun “genel güç doktrini” uzun zamandır, siyasi şubeler egemenliğimizi güvence altına almak istediklerinde yargının dahil edilmesi gerektiğine karar vermiştir. ABD hükümetinin resmi çevrimiçi anayasasının notları olarak, Kongre.gov adresinde mevcutturdurum: “[T]Yetkili Mahkemenin içtihatları, Mahkeme'nin hükümetin göçmenlik politikalarına, özellikle de ulusal güvenlik meselelerini etkileyenlere önemli bir saygı göstereceğini yansıtıyor. ”
Görünüşe göre Boasberg ve Roberts'ın iyileştirici bir yasal dersine ihtiyacı var.
Neyse ki Roberts için yapabileceği bir şey var Aslında Yargının halkın gözünde güvenilirliği yeniden kazanmasına yardımcı olun: Yüksek Mahkemenin, yasada, Trump-Hatred'in köpürmesinin paroksislerinde olduğundan daha az dayanan aşırı alt mahkeme kararlarının gözden geçirilmesini ve devrilmesini hızlandırmalıdır.
Sıklıkla söylendiği gibi, anayasal veya yasal bir krizin boğazında olduğumuz doğrudur. Sadece olduğunu iddia edenlerin yönünden gelmiyor. Gerçek kriz, unhinged bir alt mahkeme yargı ayaklanmasından geliyor.
Keşke bu hakimleri topuklara getirmek ve böylece krizi durduracak şekilde benzersiz bir şekilde konumlandırılmış, böylece yargıyı ciddi bir şekilde yeniden düzenlemek. Keşke!
Josh Hammer'ın son kitabı “İsrail ve Medeniyet: Yahudi ulusunun kaderi ve Batı'nın Kaderi. ” Bu makale Creators Syndicate ile işbirliği içinde üretildi. @josh_hammer
Keşke!
Ne yazık ki, Roberts'ın Yüksek Mahkemedeki gerçek kariyeri, yüce “hakem” ilanının kapsamlı bir reddedilmesi oldu. Diğer tüm endişeleri yücelterken, Yüksek Mahkemenin kurumsal bütünlüğü konusundaki kişisel anlayışı ve tüm yargıyı genişleterek, Roberts, mahkemeleri devretmek için ironik bir şekilde herkesten daha fazlasını yaptı. Başkan Trump'ın haydut bir alt mahkeme hakimine itiraz etme çağrısının son zamanlarda çılgınca eleştirisi sadece son örnek. Mahkemenin kendi iyiliği için, bu politik olarak gergin zamanlarda, Roberts derhal rotayı değiştirmelidir.
Roberts ilk olarak 2012 Obamacare davasında NFIB vs. Sebelius'ta elini gösterdi. Olduğu gibi Başlangıçta bildirildi CBS News 'Jan Crawford tarafından kararın hemen ardından ve daha sonra rapor edilmiş Daha sonraki yıllarda, CNN'den Joan Biskupic gibi diğer mahkeme gözlemcileri tarafından, Roberts başlangıçta sağlık yasasının bireysel görevinin anayasaya karşı en tartışmalı özelliği-en tartışmalı özelliği.
Ancak mahkemenin müzakereleri sırasında bir noktada Roberts fikrini değiştirdi. Karar vererek mahkemenin muhafazakar bloğuna kemik atabileceğine karar verdi. aykırı Yasanın taslağı ve Obama yönetiminin anayasal temeli olarak gösterdiği Ticaret Maddesi gerekçesiyle ilgili görev. Ancak Roberts, mahkemenin liberal bloğuna daha da büyük bir kemik attı ve tek taraflı olarak tüzüğü, yetkiyi “vergi” olarak yorumlamak için – Obama'nın kendisinin defalarca şüpheci bir halka olmadığını söylediği bir “vergi” olarak yorumlamayı seçti. Obama'nın imzalı iç başarısı bu şekilde onaylandı.
Yasal “toplar ve grevler” olarak adlandırılan adli bir “hakem” böyle görünmüyor. Daha da kötüsü, Roberts'ın flip zamanlaması Obama'nın ile çakıştı Bahar 2012 Gül Bahçe KonuşmasıYüksek Mahkemenin sağlık yasasını “benzeri görülmemiş” veya “olağanüstü” olarak geçersiz kılma olasılığını gülünç bir şekilde tanımladı. Baş Adalet, yüksek mahkemenin “kurumsal bütünlüğünü” zorunlu bir başkan karşısında sürdürmeye çalışacak şekilde tarihsel olarak önemli bir davada oylarını uygun şekilde değiştirdi mi? Kesinlikle öyle görünüyor.
Sebelius kararından bu yana geçen yıllarda, yüksek profilli bir davada Roberts kararının sadece mahkemenin “her iki tarafını” ve daha geniş Amerikan halkının her iki tarafını da mutlu etmek için beceriksiz bir girişim olarak yorumlanabilecek herhangi bir ek örnek verilmiştir. Dobbs vs. Jackson Kadın Sağlığı Örgütü'nün kürtaj davasında, ROE ve 1973 tarihli Wade kararını merhametle bozan Roberts, Samuel Alito tarafından yazılmış çoğunluk görüşüne katılmayı reddetti ve ayrı ayrı yazmayı seçti. Bu klasik bir Roberts hareketiydi: Mahkemenin Mississippi'nin 15 haftalık kürtaj yasağı yasağını Roe'yi devirmeden destekleyebileceğini savundu.
Roberts'ın dobbs dublör, entelektüel sahtekârlık noktasına yasal olarak tutarsızdı, ancak Roberts'ın Yüksek Mahkeme Şefi adaletinin – bir şekilde “yıpranmanın üstesinden gelmeye” ve mahkemenin gemisini koruyan bir şekilde yönlendirmesi gereken bir hukukçunun rolü için politik olarak uyguntu. Ama bir kez daha: Bu kesinlikle yasal “toplar ve grevler” olarak adlandırılan bir yargı “hakem” gibi görünmüyor.
Roberts ' Bu hafta sivri eleştiri Trump'ın geçen hafta sonu, bir Venezüella çetesiyle ilişkilendirildiği iddia edilen bireyleri sınır dışı eden havalandırma uçuşlarının, yargıçın bütünlüğü olduğuna inandığı-jambon eli ve kendini saldırgan bir modada-önceliklendirme tarihine uygun olduğuna karar veren Yargıç James Boasberg'in itiraz etme çağrısından. Ancak bu skorda, Roberts yanlış.
Yargı suçlaması, 1800'lerin başında Jefferson başkanlığına kadar uzanan haydut yargı davranışları için köklü bir çözümdür. Açıkça karşılandı Anayasal metnin III. Maddesifederal yargıçların sadece “iyi davranış sırasında” oturacağını belirtir – tarihsel olarak, kararların özü ile ilgili olmayan, cumhurbaşkanlığı suçlaması için “yüksek suçlar ve kabahatler” maddesi ile anlaşılmıştır, çünkü temyizler kararlara katılmamanın yolu olarak kabul edilir.
İşaretleme burada, orada ve her yerde temelde politik bir yargı: uygun, Alexander Hamilton yazdı Federalist No. 65“Bazı kamu güvenlerinin kötüye kullanılması veya ihlali” olduğu yerlerde. Bu yasal olarak haklı bir standart değil – ihtiyatlılığı ve ayırt etmesi gereken politikacıların Bailiwick'i.
Roberts'ın en son patlaması, Boasberg'in Trump'la ayrılmasının özel yasal bağlamı göz önüne alındığında daha da saçma. Bu durumda Boasberg, cumhurbaşkanının ülkenin göçmenlik yasalarını uygulama yeteneğine karşı karar verdi. Ancak anayasa hukukunun “genel güç doktrini” uzun zamandır, siyasi şubeler egemenliğimizi güvence altına almak istediklerinde yargının dahil edilmesi gerektiğine karar vermiştir. ABD hükümetinin resmi çevrimiçi anayasasının notları olarak, Kongre.gov adresinde mevcutturdurum: “[T]Yetkili Mahkemenin içtihatları, Mahkeme'nin hükümetin göçmenlik politikalarına, özellikle de ulusal güvenlik meselelerini etkileyenlere önemli bir saygı göstereceğini yansıtıyor. ”
Görünüşe göre Boasberg ve Roberts'ın iyileştirici bir yasal dersine ihtiyacı var.
Neyse ki Roberts için yapabileceği bir şey var Aslında Yargının halkın gözünde güvenilirliği yeniden kazanmasına yardımcı olun: Yüksek Mahkemenin, yasada, Trump-Hatred'in köpürmesinin paroksislerinde olduğundan daha az dayanan aşırı alt mahkeme kararlarının gözden geçirilmesini ve devrilmesini hızlandırmalıdır.
Sıklıkla söylendiği gibi, anayasal veya yasal bir krizin boğazında olduğumuz doğrudur. Sadece olduğunu iddia edenlerin yönünden gelmiyor. Gerçek kriz, unhinged bir alt mahkeme yargı ayaklanmasından geliyor.
Keşke bu hakimleri topuklara getirmek ve böylece krizi durduracak şekilde benzersiz bir şekilde konumlandırılmış, böylece yargıyı ciddi bir şekilde yeniden düzenlemek. Keşke!
Josh Hammer'ın son kitabı “İsrail ve Medeniyet: Yahudi ulusunun kaderi ve Batı'nın Kaderi. ” Bu makale Creators Syndicate ile işbirliği içinde üretildi. @josh_hammer
